“ฌอห์ณ” คาด แฟนหนุนเปิดตัวหนังสือเล่มใหม่ ของ จินดา “ให้กาลเวลาเล่าเรื่องที่ดี”

งานแสดงก็รุ่ง งานเขียนก็เริ่ด สำหรับหนุ่มคิ้วเข้ม “ฌอห์ณ จินดาโชติ” ล่าสุดประกาศชวนเพื่อนดาราและแฟนๆ ไปร่วมงานเปิดตัวหนังสื่อเล่มใหม่ ของ จินดา “ให้กาลเวลาเล่าเรื่องที่ดี” ที่ปั้นมากับมือทุกขั้นตอนถึงขั้นลงทุนตรวจบรูฟเองถึงโรงพิมพ์ โดยมีสำนักพิมพ์เจ้าประจำอย่าง a book(อะบุ๊ก) ร่วมสร้างสรรค์ งานนี้พิถีพิถันและตั้งใจแบบสุดพลัง ซึ่งเจ้าตัวโพสต์ลงโซเชียลรัวๆ แบบไม่กลัวโดนรุม แถมยังอ้อนให้มากันเยอะๆ อีกด้วย คาดเพื่อนดาราแห่มาให้กำลังใจกันเพียบชัวร์ รีบบอกต่อ...ไม่รอแล้วนะ แฟนละครล็อกคิวด่วนๆ วันที่ 6 ตุลาคมนี้ เจอกันที่งานสัปดาห์หนังสือ ชาเลนเจอร์ 2 อิมแพค เมืองทองธานี  ณ เวทีย่อย เวลา 15.00 น. เป็นต้นไป และยังจะไปแจกลายเซ็นสำหรับแฟนๆ ที่อุดหนุนหนังสือ “ให้กาลเวลาเล่าเรื่องที่ดี” ที่บูทสำนักพิมพ์ a book โซน Z 01 อย่างใกล้ชิดแน่นอน  โดย “ฌอห์ณ” เผยความรู้สึกว่า....

“ผมกลับมาเขียนแล้วนะ ขอบคุณทุกคนที่ยังคิดถึงกัน หนังสือเล่มนี้เขียนเพื่อจะบอกว่า ไม่ว่าเราจะผ่านและเจออะไรมา ขอแค่อย่าลืมที่จะเก็บมันไว้ และเมื่อวันนั้นมาถึง เหมือนวันนี้ทีมาถึงแล้ว ก็ขอให้เวลาเล่าเรื่องที่ดีเท่านั้นก็พอ เป็นหนังสือที่ได้แรงบันดาลใจมาจากหลานทั้ง 2 และคุณปู่ ชุมพล จินดาโชติ และช่วงวัยที่เปลี่ยนผ่านเข้าสู่วัยผู้ใหญ่อย่างเต็มตัว จากคำถามที่มากมาย สู่การเข้าใจที่มากขึ้น โดยให้เรื่องของเวลาได้ทำงานตามหน้าที่ของเขาอย่างจริงใจ รายได้ส่วนหนึ่งขอหนังสือเล่มนี้ขอมอบให้กับ โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ และเป็นทุนการศึกษาให้กับนักเรียนโรงเรียนวัดหนองพังตรุ อ.ท่าม่วง จ.กาญจนบุรี หวังว่าจะมีสุขที่ได้อ่านเพราะผมมียังคงสุขที่ได้เขียน ใครมีหนังสือเล่มนี้ฝาก #jindabook ด้วยนะ เจอกันวันเปิดตัวครับ”

บางส่วนจากหนังสือ ‘ให้กาลเวลาเล่าเรื่องที่ดี’ โดย ฌอห์ณ จินดาโชติ

ผมมีหลานสองคน
คนแรกชื่อ ‘เวลา’ เป็นหลานสาว อีกคนชื่อ ‘ที่ดี’ เป็นหลานชาย

เมื่อไม่นานมานี้ ผมกับเวลาและที่ดีไปปั่นจักรยานเล่นกันในหมู่บ้าน ผมสังเกตว่าขณะที่ผมและเวลากําลังปั่นจักรยานอย่างสนุกสนาน ที่ดีที่ยังปั่นจักรยานไม่เป็น แต่สนุกกับการเล่นสกูตเตอร์สองล้อแบบไถ ซึ่งมักจะชอบเล่นแล้วหยุด ปล่อยให้ผมและเวลาปั่นจักรยานนําหน้าไปทุกครั้ง

ด้วยความเป็นห่วงผมก็หันไปถามที่ดีว่า ถ้าที่ดีเล่นๆ หยุดๆ แบบนี้เมื่อไหร่จะถึง ผมหมายถึงจุดหมายที่เราสมมติกันขึ้นมา
ที่ดีตอบผมว่า “รอเข่งก่อน เดี๋ยวเข่งตามไม่ทัน เดี๋ยวเข่งเหนื่อย”
เข่งที่ที่ดีพูดถึงคือพี่เลี้ยงของเขา

พอได้ยินอย่างนี้ผมก็รู้สึกสะท้อนใจในขณะที่ผมกําลังสนุก
กับการปั่นจักรยานไปข้างหน้า ที่ดีกลับคิดถึงคนที่อยู่ข้างหลัง
“ไม่ได้ไม่ทิ้งเข่ง” ที่ดีตะโกนบอก

คําพูดของที่ดีทําให้ผมได้ฉุกคิดสองเรื่อง เรื่องแรกคือตกใจที่เด็กวัยสามขวบคิดได้ขนาดนี้

เรื่องที่สองคือที่ดีกําลังบอกผมว่าไม่ใช่วันหนึ่งเราทําสิ่งใดได้ดีแล้วจะลืมคนที่อยู่ข้างหลัง
ผมในฐานะน้าชายวัยสามสิบจึงหยุดจักรยานรอที่ดีแล้วคิดในใจว่าบางทีเราอาจจะโตเกินไปจนหลงลืมสิ่งธรรมดาสามัญบางอย่าง

ข่าวอื่นๆ ที่น่าสนใจ